Eibarko euskara hiztegia
zorroztarri
1.
iz.
(
TE).
Muela de afilar,
piedra de afilar.
Bueltaka dabillen zorroztarrixa, eskuz, manibelaz edo pedal-sistema batez eragitten jakona.
Baserriko ataixan zorroztarri bat bihar da. / En la puerta del caserío hace falta una piedra de afilar. /
Zorroztarrixak galtzairuandako bakarrik izaten dittuk eta burdiñiakin ez hari ibilli, bestela laster hondatuko dok-eta.
Ik.
deztera,
dezterarri,
harri,
harri,
esku-harri.
2.
iz.
(
ETNO).
Piedra de afilar pequeña para la guadaña.
Eskuz erabiltzen dan harri luzekiña. Uretan, segapotian sartuta erabiltzen da.
Ik.
segapote.